ਵੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਾਲਿਓ

ਸੁਣੋ ਏਦਾਂ ਹੀ ਰਹੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਕੁੱਖਾਂ ਵੱਢਦੇ

ਹੋਰ ਚੋਂਹ ਸਾਲਾ ਨੂੰ ਫਿਰਾਂਗੇ ਹੱਥ ਅੱਡਦੇ

ਦਰ ਦਰ ਫਿਰਾਂਗੇ ਵਿਚੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈਕੇ

ਥੋਡੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਕਰਾਣੀ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੰਗਣੀ

ਵੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਾਲਿਓ

ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਫਿਰੋਗੇ ਵਹੁੱਟੀ ਨਹੀਂ ਜੇ ਲੱਭਣੀ

ਜੇ ਥੋਡੇ ਜਿਹੀ ਸੋਚ ਹੋ ਗਈ ਸਾਰੀਆਂ ਦੀ

ਹੋਊਗਾ ਕੀ ਦੇਸ ਦਾ ਭਵਿਖ

ਪੈ ਜੂ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਕਾਲ

ਇਥੇ ਹੋਣਾ ਬੁਰਾ ਹਾਲ

ਰਿਹਾ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖ

ਹਾਏ ਆਂਦਰਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਹੱਥੀਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਪੈਂਦੀ ਹੋਊਗੀ ਜ੍ਮੀਰ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ ਦੱਬਣੀ

ਵੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਾਲਿਓ ..............||

ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਕਰਦੀ ਦੁਆਵਾਂ

ਮੈਨੂੰ ਨਾਂ ਮਾਰਿਓ

ਏਹਨੇ   ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਆਕੇ

ਇਕ ਲਿਆ ਵੀ ਨਾਂ ਸਾਹ

ਸੋਚੋ ਹਤਿਆਰਿਓ

ਪੜ੍ਹ- ਪੜ੍ਹ ਥੋਡੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ

ਪੈਂਦੀ ਏ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਥੱਲੇ ਜੀਭ ਦੱਬਣੀ

ਵੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਾਲਿਓ ..............||

ਹਾਏ ਏਡਾ ਵੱਡਾ ਜੇਰਾ

ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਕਿੱਦਾਂ

ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਮਾਪਿਓ

ਕਦ ਥੋਡਾ ਵੱਡਾ

ਪਰ ਆਤਮਾਂ ਏ ਬੌਨੀ

ਲੈਕੇ ਫੀਤਾ ਨਾਪਿਓ

ਲੱਗਦਾ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਵੀ ਭੈਣ ਉਹਦੀ ਦੁੱਜੀ

ਬੱਚੇ ਜੰਮ ਕੇ ਜੋ ਆਪੇ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਸੱਪਣੀ

ਵੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਾਲਿਓ ..............||

ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ “ਸੈਣੀ”

Approach

ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਸੋਚ ਵੇ ਸੱਜਣਾ

ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਸੋਚ

ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਕੈਦ ਤੂੰ ਕੀਤਾ

 ਤੂੰ ਹੀ ਲਾ approach

 ਵੇ ਸੱਜਣਾ, ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ .......||

ਜੱਦ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੀਂ

ਲੋਕੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਝੱਲੀ

ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਏਸ ਜੱਗ ਦੀ

ਕੱਢੀ ਜਾਣ ਨਗੋਚ

ਵੇ ਸੱਜਣਾ, ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ .......||

ਮੈਂ ਨਹੀ ਬਣਨਾ ਹੀਰ ਜਾਂ ਸੋਹਣੀ

ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਰ ਗਈ ਹੋਣੀ

ਨਾਂ  ਬਣਨਾ  ਪੁਨੂੰ ਦੀ ਸੱਸੀ

ਛੱਡ ਤੁਰ ਜਾਣ ਬਲੋਚ

ਵੇ ਸੱਜਣਾ, ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ .......||

ਆਸ਼ਕ ਦੀ ਵੀ ਕੀ ਜਿੰਦਗਾਨੀ

ਦਿਲ ਆਪਣਾ ਤੇ ਪੀੜ ਬਿਗਾਨੀ

ਜੰਗਲ ਜੰਗਲ ਯਾਰ ਢੂੰਢੇਂਦੇ

ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਨਾਂ ਬੋਚ

ਵੇ ਸੱਜਣਾ, ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ .......||

ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ “ਸੈਣੀ”

ਮੇਰਾ ਪਿੰਡ

ਬਦਲ ਗਏ ਨੇ ਕੰਮ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ,

ਬਦਲ ਗਏ ਸਭ ਧੰਦੇ|

ਮੈਨੂੰ ਬਦਲੇ-ਬਦਲੇ ਲਗਦੇ,

ਪਿੰਡ ਮੇਰੇ ਦੇ ਬੰਦੇ ||

ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖੋ ਹਰ ਕੋਈ –

ਆਪਣੀ ਧੁਨ ਵਿਚ ਤੁਰਿਆ ਫਿਰਦਾ |

ਹੁਣ ਓ ਯਾਰ ਨਾ ਲੱਭਦੇ,

ਜਿਹੜੇ ਤੁਰਨ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕੰਧੇ ||

ਗੈਂਦੇ ਦੀ ਓਹ ਮਹਿਕ ਹਵਾ ਚ ,

ਹੁਣ ਨਾਂ ਕਿਧਰੋਂ ਆਓਂਦੀ,

ਬਸ ਧੁਏਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਉੱਡਦੇ ,

ਜਹਿਰੀ ਪਾਣੀ ਗੰਦੇ ||

ਟੀਵੀ ਵੀਡੀਓ ਗੇਮਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ,

ਖੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਬਚਪਨ |

ਨਾਂ ਹੁਣ ਲੁਕਣ ਮਚਾਈ ਖੇਡਣ,

ਨਾਂ ਕੋਈ ਗੁੱਲੀ ਡੰਡੇ ||

ਚਿੜੀਆਂ ਦੀ ਓਹ ਡਾਰ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ,

ਵਰੀਵੀਂ  ਨਜਰੀਂ ਆਂਦੀ |

ਫੋਨ ਟਾਵਰਾਂ ਦੀ ਹੱਦ ਅੰਦਰ ,

ਨਾਂ ਮਹਿਫੂਜ਼ ਪਰਿੰਦੇ ||

ਤਾਜਮਹਿਲ ਬਣਾ ਕੇ ਕਈਂ  ਤਾਂ ,

ਤੁਰ ਗਏ ਮੁਲਖ਼ ਬਿਗਾਨੇ

ਮੀਨਾਕਾਰੀ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨੂੰ

ਸੋਭਾਈਮਾਨ ਜੰਦੇ ||

ਸ਼ਾਮ  ਢਲੀ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ,

ਖੋਫ਼ ਜਿਹਾ ਖਾ ਜਾਂਦਾ |

ਚੋਰ ਉਚੱਕੇ ਲਾਕੇ ਬਹਿੰਦੇ ,

ਚੋਰਾਹਿਆਂ ਤੇ ਫੰਦੇ ||

ਖੜ ਕੇ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਪੁੱਛਣ ਦਾ,

ਹੁਣ ਟਾਈਮ ਕਿਹਦੇ ਕੋਲ “ਸੈਣੀ”|

ਦੂਰੋਂ ਹਥ ਹਿਲਾ ਕੇ ਦੱਸਦੇ ,

ਮਹਿਰਮ ਹਾਲ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ||