ਪੈਸਾ

                      

ਕਾਹਦੇ ਦੋਸਤ ਕਾਹਦੇ ਮਿੱਤਰ , ਸਭ  ਪੈਸੇ ਦੇ ਪੀਰ ਹੋਏ

ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ , ਜਿੰਨੇ ਸਾਕ –ਸ਼ਬੀਰ  ਹੋਏ |

ਵਕਤ ਪਿਆ ਤਾਂ ਪਰਖ ਲਵੀਂ ਜੋ ਕਹਿ ਕੇ ਪਿੱਠ ਥਪਾਂਦੇ ਸੀ,

ਭੀੜ ਪਈ ਤਾਂ ਨਜਰ ਨਾਂ ਆਏ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਖੰਡ- ਖੀਰ ਹੋਏ|

ਅਮਰਵੇਲ ਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਜਿਹੜੇ ਹਰਦਮ ਚਿਪਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ,

ਜਦ ਸਾਡੇ ਖਿੱਸੇ ਹੋਈ ਮੋਰੀ , ਮਿੱਤਰ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਹੋਏ|

ਅੱਧੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤੀਂ ਜਿਹੜੇ ਵੱਜਾਂ ਮਾਰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਸੀ,

ਮੂੰਹ ਵੱਟ ਕੋਲੋ ਦੀ ਲੰਘ ਗਏ,ਅਸੀਂ ਜਦ ਦੇ ਜੰਡ ਕਰੀਰ ਹੋਏ|

ਤਖਤ ਹਜਾਰੇ ਕਾਰਣ ਹੀ ਸੀ  ਹੀਰ ਰੰਜੇਟੇ ਦੀ ਹੋਈ,

ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਚਰਾਈਆਂ ਮੱਝਾਂ , ਐਵੇਂ ਚਾਕ ਫ਼ਕੀਰ ਹੋਏ |

ਜਦ ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੂੰ ਮਿਰਜ਼ੇ ਦੱਸਿਆ ਦੋ ਖੁੱਡ ਕੋਲ ਜਮੀਨ ਮੇਰੇ ,

ਛਾਲ ਮਾਰ ਝੱਟ  ਹੋ  ਗਈ ਪਾਸੇ, ਫੇਰ ਪਿਆਰੇ ਵੀਰ ਹੋਏ |

ਇਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਇਕ ਗੱਪ ਮਾਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਪੀਏ ਜਾਣਦਾ ਪੀ ਐਮ ਦਾ

ਪੁੱਛੋ ਨਾ ਫੇਰ ਕਿੰਜ ਅੱਗੇ –ਪਿਛੇ, ‘ਸੈਣੀ’ ਸੰਗ ਮੁਢੀਰ ਹੋਏ |

                   -------੦--------